Deze week is gelukkig om. Het was een klote week. Het slapen is dramatisch. S'nachts vecht ik allerlei 'conflicten'  uit. Iedere twintig minuten schiet ik overeind met een zwaar gevoel van paniek en boosheid. Behalve dat word ik vaak wakker van mijn eigen stem en die is niet bepaald zacht. Nee, de nacht is geen 'vriend' van mij. Afgelopen nacht washelemaal dramatisch. Ik durfde niet op de vliering te gaan, omdat ik bang was er niet meer af te kunnen. Daarom bracht ik de nacht door in de kamer. Het spookt me door het hoofd heen dat, mocht mij iets overkomen, men niet op een normale dit huis binnen kan komen; niemand heeft een sleutel. Hier moet ik dus iets aan doen.

De kinderen en Nero zijn weer hier.Ze blijven tot maandag- of dinsdagavond. Het maakt niet veel uit, behalve dat het voor mij extra zwaar is. Ik doe min best om  hen de zorg en aandacht te geven die zijj gewent zijn.